
Teatr jest szczególnym medium empatii, rozumianej jako zdolność i chęć rozpoznania oraz zrozumienia uczuć, emocji oraz cech osobowościowych drugiego człowieka. Gra aktorska – tradycyjnie bazująca na tekście dramatycznym – polega przecież na wczuwaniu się w obcą postać. Z jej zazwyczaj skomplikowaną, często uwarunkowaną „innością” sytuacją i przeżyciami skonfrontowana zostaje publiczności, u której rodzi się zrozumienie, współodczuwanie, akceptacja, a nierzadko wręcz identyfikacja. Teatr jako sztuka żywa, oparta na współobecności i interakcji między aktorem i widzem poprzez różnorodne, ekspresyjne środki wyrazu, pozwala na ukazanie i odbiór emocji postaci w sposób intensywny i bezpośredni. Generowana przez teatr empatia staje się tym samym czynnikiem, który zmusza widza do refleksji nad różnorodnymi tematami społecznymi i egzystencjalnymi, sprzyjając zrozumieniu dla odmiennych postaw i doświadczeń oraz budując więzi. W całej historii teatru i dramatu empatia była wykorzystywana do uwrażliwiania publiczności na problemy marginalizowanych grup, wzmacniania przekazu o potrzebie zmian społecznych oraz mobilizowania do działania. W wielu dramatach – jak u Bertolta Brechta czy Augusto Boala – mechanizm empatii zostaje świadomie użyty w celu wywołania emocjonalnej reakcji na drodze krytycznej refleksji nad przedstawioną rzeczywistością. Dzięki temu teatr staje się nie tylko formą sztuki, ale i katalizatorem empatycznego zaangażowania i dialogu społecznego.
W ostatnich latach obserwujemy wzmożone zainteresowanie fenomenem empatii zarówno w obszarze neuronauki, jak i w szeroko rozumianej humanistyce. Współodczuwanie traktowane jest jako czołowy element ludzkiego postrzegania i działania. Postulując „wiek empatii” (Frans de Waal) od kultury oczekuje się nie tylko jej wzrostu, lecz w obliczu zagrożenia globalnym konfliktem i katastrofą klimatyczną wiąże się z nią wręcz przyszłe losy cywilizacji. Celem planowanej konferencji jest pogłębiona refleksja na temat obecności i roli empatii w teatrze i dramacie, szczególnie począwszy od modernizmu do czasów nam współczesnych, choć mile widziane będą odniesienia do zjawisk wcześniejszych. Przede wszystkim chcielibyśmy zwrócić uwagę na następującą problematykę:
- empatia wobec ofiar wojen i wypędzeń,
- empatia wobec uchodźców,
- empatia wobec natury i klimatu,
- empatia wobec zwierząt,
- empatia wobec dyskryminowanych kobiet,
- empatia wobec mniejszości etnicznych i religijnych,
- empatia wobec mniejszości seksualnych oraz problemów z tożsamością płciową,
- empatia wobec osób chorych oraz osób z niepełnosprawnością,
- empatia wobec starości i brzydoty,
- empatia wobec biedy i wyzysku.
Sympozjum stanowić ma przestrzeń do wymiany myśli i analiz oraz prezentacji nowych odczytań i interpretacji empatii jako kluczowego elementu (nie tylko) współczesnego teatru i dramatu. Proponowana tematyka nie wyczerpuje oczywiście szerokiego katalogu zagadnień. Istotną kwestią jest nie tylko przyjrzenie się poszczególnym tematom, lecz zwrócenie uwagi na metody i środki, jakimi empatia jest w widowiskach teatralnych i tekstach dramatycznych generowana.
Nawiązując do szczytnej idei Trójkąta Weimarskiego, planowana konferencja, ma charakter niejako trójstronny. Nie oznacza to ani, że do udziału w niej zapraszamy wyłącznie badaczki i badaczy z Francji, Niemiec i Polski, ani że omawiana tematyka ma być związana ściśle z tymi trzema kręgami kulturowymi. Głównymi językami konferencji w trzech osobnych sekcjach mają jednak być francuski, niemiecki i polski z uwzględnieniem języka angielskiego jako współczesnej lingua franca.
Konferencja ma na celu pogłębioną refleksję nad rolą empatii w teatrze i dramacie, także w kontekście współczesnych wyzwań geopolitycznych, których znamiennym znakiem jest wojna w Ukrainie i na Bliskim Wschodzie. Chcemy, aby badacze z różnych krajów podjęli próbę odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób sztuka teatralna może służyć jako narzędzie budowania mostów między kulturami i narodami, szczególnie w czasach wzrastających międzynarodowych napięć. Analizując przedstawienia teatralne, teksty dramaturgiczne oraz praktyki teatralne z różnych krajów, pragniemy zbadać, jak teatr może przyczyniać się do wzajemnego zrozumienia, tolerancji i współodczuwania, a także w jaki sposób może stanowić platformę do krytycznej refleksji nad współczesnymi konfliktami i wyzwaniami.
Konferencja odbędzie się na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego w dniach 23-25.10.2025. Dla uczestników przewidujemy wpisowe 650 zł / 150 euro (kwota obejmuje m. in. zakwaterowanie w hotelu uniwersyteckim). Na zgłoszenia (biogram i krótki abstrakt) oczekujemy do 20. czerwca 2025 roku na adres: empathie@uni.lodz.pl
Tomasz Kaczmarek, Artur Pełka, Karolina Prykowska-Michalak
Bak P. M., Zu Gast in Deiner Wirklichkeit: Empathie als Schlüssel gelungener Kommunikation, Springer 2015.
Breithaupt F., Kulturen der Empathie, Suhrkamp, 2009.
Breyer T. (ed.): Grenzen der Empathie: Philosophische, psychologische und anthropologische Perspektiven, Fink 2013.
Breyer T., Verkörperte Intersubjektivität und Empathie, Klostermann 2015.
Hochmann J., Une histoire de l’empathie, Odile Jacob, 2012.
Hrdy S. B., Comment nous sommes devenus humains. Les origines de l’empathie, L’instant présent, 2016.
Lanzoni S., Empathy: A History, Yale University 2018.
Łebkowska A., Empatia. O literackich narracjach przełomu XX i XXI wieku, Universitas, 2009.
Tisseron S., L’empathie, Que sais-je / Humenis, 2024.
Waal F. de, The Age of Empathy: Nature's Lessons for a Kinder Society, Crown Publishing Group. 2009.
